goedekennis.nl >> Ervaringen >> Schatzoeken met Anne

Schatzoeken met Anne

Tekstalternatief video

duur filmpje: 40 seconden

De ondertiteling kun je aan- en uitzetten in de YouTube-player bij Closed Captions (CC). 

AUDIODESCRIPTIE: Op een blauw vlak verschijnt in witte letters Goede kennis. Een lamptouwtje wordt aangetrokken en het beeldmerk in de vorm van een lampje verschijnt in beeld. Gedeeld door Dedicon komt onder Goede kennis te staan. 
Een bordje met 'opname, stilte a.u.b.' Een boekenkast vol boeken. 

Anne staat in het materialenlab voor een ladekast die de gehele wand bedekt. Ze trek verschillende lades open om aardewerken scherven te tonen. Eén van de scherven is groen en in de vorm van een kikker.

Op een blauw vlak verschijnt www.goedekennis.nl. In de hoek van het beeldscherm staat het logo. 

Anne is net klaar met het eerste jaar van haar studie Archeologie in Leiden. Een studie waarbij je je verdiept in allerlei vakgebieden, zoals ecologie, aardstudies en culturele antropologie. Al haar interesses vindt ze terug in deze studie. En natuurlijk veldwerk om opgravingen te doen. “Daar heb ik zelfs aardewerk uit de 14e eeuw gevonden. Die kunnen we dan weer op het lab onderzoeken, samen met onze docenten”, vertelt Anne. Ze vertelt enthousiast over haar studie. En over hoe dat gaat met een visuele beperking.

Deze vraag hoor je vast vaker: hoe kun je archeologie studeren als je slechtziend bent? Het gaat toch juist om dingen vinden?

“Die hoor ik wel vaker ja. Ik heb veel last van dubbelzien, de ene keer is het erger dan de andere keer. Ook verloopt de verwerking van beelden naar mijn hersenen niet altijd even goed en kan ik geen diepte zien. Ik kan dus gewoon zien, maar niet altijd even goed. Dat is lastig met het lezen van de literatuur, dat duurt langer en is vermoeiender. Gelukkig kan ik daarvoor mijn boeken toegankelijk laten maken bij Dedicon. Archeologie bestaat ook veel uit veldwerk en daar moet je heel voorzichtig aan de slag. Dat veldwerk gaat hartstikke goed, ik leer hier erg precies te werken. Je deelt de grond op in gelijke vlakken en gaat daarin stap voor stap te werk. Ik ben niet bang om iets over het hoofd te zien, behalve dat ik per ongeluk iets kapot maak. Dat wil je natuurlijk niet. Ik ervaar dus geen beperkingen, maar soms doe ik iets net even anders of ik doe er wat langer over.”

Hoeveel boeken heb je dit jaar gelezen voor je studie?

“Geen idee, het waren er veel. Ik wist vooraf al dat ik veel literatuur zou moet lezen, maar het was toch meer dan ik had verwacht. Er kwamen tijdens mijn studie extra boeken bij, die niet op de lijst stonden. Daarnaast heb ik ook een heleboel artikelen moeten lezen. Die veranderingen op korte termijn zijn voor mij vervelend, want het omzetten van boeken bij Dedicon kost tijd. Gelukkig helpt mijn studieadviseur me erg goed. Zij zorgt ervoor dat docenten en professoren boeken en artikelen nu tijdig doorgeven, zodat ik ze kan bestellen bij Dedicon. Ik werk graag met vergrotingen. Als ik tijdnood heb, bestel ik alleen een A3-vergroting. Die kunnen redelijk snel worden geproduceerd. Het liefst bestel ik de boeken daarnaast ook in Daisy-formaat, zodat ik ook kan luisteren. Want soms zijn het hele lappen tekst en daar doe ik erg lang over. Luisteren is dan handig. Om te leren vind ik dat weer minder fijn: ik ben best visueel ingesteld.

Onlangs ben ik begonnen met het leren van hiërogliefen, omdat ik Egypte ontzettend interessant vind. Mijn studieboek was te klein voor mij om goed de tekens te kunnen lezen. Nu ik mijn studieboek op A3-vergroting heb gaat het heel goed! Enne, ik heb maar niet om een gesproken variant gevraagd, haha! ”

Doe je ook veel achter de computer?

“Digitaal werken is voor mij bijna onmogelijk. Na een kwartier naar een beeldscherm te hebben gekeken, zijn mijn ogen ‘op’. Dat is best lastig op de universiteit, omdat je bijvoorbeeld veel essays moet schrijven. Daarvoor heb ik een handige manier gevonden: ik dicteer mijn essays. Wat ik zeg, zet de computer om naar geschreven tekst. Die tekst controleer ik voordat ik het print op fouten of gekke zinnen, want soms staat er iets raars.”

Wat is je grootste uitdaging?

“Mijn visuele beperking is erg onvoorspelbaar. De ene keer heb ik er bijna geen last van en de volgende dag of week bijvoorbeeld wel. Daardoor is het moeilijk om me aan mijn planningen te houden – en ik vind plannen erg fijn. Sommige dagen kan ik nou eenmaal meer lezen dan andere dagen.

Een andere uitdaging is het vinden van een kamer. Momenteel reis ik iedere dag 2 uur heen en 2 uur terug. Erg vermoeiend. In Leiden wonen zou me veel tijd schelen.”

Wat zou je andere studenten met een visuele beperking willen meegeven?

“Praat ver van tevoren, zelfs al voordat het studiejaar begint, met je studieadviseur. Ik deed dat later en sommige studieboeken had ik daardoor ook echt te laat. Mijn studieadviseur kent mijn behoefte. Ze doet veel voor me en dat helpt me echt.”

29 juni 2017Tags: club orange, vergrotingen, gesproken boeken,