De visuele flipperkast

‘Niemand maakt informatie bewust ontoegankelijk’

Op weg naar mijn werk wandel ik regelmatig langs een school. Steeds als ik daar naar binnen kijk, valt me de enorme hoeveelheid informatie aan de muren op. Soms zijn zelfs de ramen beplakt. Ik zie foto’s, teksten, schema’s, landkaarten, kalenders, gedragsregels en pictogrammen. En ik zie een digibord.

Het zal met mijn werkgebied te maken hebben; ik vraag me dan altijd af wat het effect van al die informatie is op leerlingen met een leesbeperking. Kunnen ook zij die informatie waarnemen? En welke relevante informatie missen slechtziende en blinde leerlingen? Wat krijgen zij mee van alle gezellige, decoratieve en sfeer verhogende materialen in de klas? En hoe effectief is die hoeveelheid informatie voor leerlingen die moeite hebben zich te concentreren en teksten te lezen? Ervaren deze leerlingen zo’n klas niet als een visuele flipperkast?

Zou hetzelfde gelden voor de informatie op prikborden en beeldschermen in de gangen van deze school? En voor de nieuwsbrief, de boekenlijst en de schoolgids? Een leesbeperking heb je immers niet alleen als je een schoolboek leest of huiswerkopdracht maakt.

Er zijn soms verrassend eenvoudige oplossingen om ook leerlingen met een beperking te laten meedoen en meegenieten. Zo kun je de tekst met de gedragsregels ook naar de leerling mailen. Of je kunt de tekst met onze conversiedienst heel eenvoudig en snel ‘omtoveren’ in een audiobestand voor een blinde, slechtziende of dyslectische leerling. 

Niemand maakt informatie bewust ontoegankelijk voor leerlingen met een leesbeperking. Dat kan ik me niet voorstellen. En de leerkrachten, begeleiders en directie op deze school vast en zeker ook niet. Ik ben benieuwd wat jij en jouw school doen om leerlingen met een leesbeperking te laten meedoen?
 

Zelf aan de slag!

Dedicon past school- en studieboeken aan, zodat leerlingen kunnen lezen en leren op de manier die bij hen past. Op dit kennisplatform van Dedicon is daar alles over te lezen. Een leesbeperking beperkt zich echter niet tot (aangepaste) schoolboeken. Wat te denken van al het extra lesmateriaal dat leerkrachten en begeleiders aanbieden? En alle informatie aan de muren in klaslokalen en gangen? In veel gevallen kun je met weinig moeite zelf informatie voor leerlingen met een leesbeperking aanpassen. Hoe?

Image
hand met markeerstift vinkt een lachend gezichtje aan. Daaronder neutraal gezichtje en een boos gezichtje.

Over de auteur