goedekennis.nl >> Ervaringen >> Suus heeft dyslexie

Suus heeft dyslexie

Wat ze wil worden weet ze eigenlijk nog niet. Binnenhuisarchitect misschien. Dat je daarvoor veel moet rekenen is niet erg. Dat lukt wel, als ze haar best doet. Lezen daarentegen, dat is een ander verhaal, want de 15-jarige Suus Arts heeft dyslexie. En ondanks de hulpmiddelen die ze gebruikt, zal lezen nooit haar grootste hobby worden.

“In groep één ging het eigenlijk heel erg goed, toen mocht ze zelfs een klas overslaan,” vertelt moeder Ilse. “Maar vanaf groep drie kon ze niet meer meekomen. Toen merkten we ook dat ze woorden verkeerd uitsprak of dat ze zelf andere woorden verzon. Uiteindelijk hebben we haar in groep vijf laten testen op dyslexie. Toen bleek dat ze inderdaad dyslectisch was, hebben we ClaroRead aangeschaft. Dat is een programma dat boeken voorleest met een computerstem. En je kunt zelf meelezen met een meeleesbalk. En dat helpt haar om zich te kunnen concentreren op de inhoud, in plaats van op het lezen van de tekst.”

Wat vinden jullie van de bewering die dyslexiehoogleraar Anna Bos onlangs in de media deed: dat dyslexie de schuld is van het onderwijs. En dat ze twijfels heeft over het bestaan van dyslexie?

“Ik geloof wel dat ze een punt heeft. Gedeeltelijk. Het onderwijs zal inderdaad beter kunnen. Er zou meer gelezen kunnen worden, er zou meer klassikaal gedaan kunnen worden. Maar beweren dat dyslexie niet bestaat, dat gaat dan weer te ver. Er zullen inderdaad onterechte dyslexieverklaringen afgegeven zijn, maar je houdt altijd kinderen die echt hulp nodig hebben. De zuivere dyslectici blijven er toch uit springen. En Suus is een heel zuivere. Zij redt het niet zonder hulpmiddelen.”

Maak je veel gebruik van ClaroRead?

Suus: “Op de basisschool nog niet echt, omdat we toen nog niet zoveel hoefden te lezen in de klas, maar nu ik op de middelbare school zit wel meer. Al gebruik ik sinds kort liever de app LEX. Die leest boeken ook voor, maar dan met een menselijke stem, dat is toch fijner. En eigenlijk gebruik ik zowel ClaroRead als LEX vooral thuis, voor mijn huiswerk. In de klas wordt veel klassikaal gedaan, dus dan red ik het wel. Maar proefwerken blijven lastig, óók met extra tijd, een andere puntentelling en hulpmiddelen.”

Denkt de school wel mee?

Ilse: “Jazeker. Suus gaat nu naar het Merlet College in Grave en daar zitten, naar mijn idee, best veel dyslectici. Ze weten daar wel wat er allemaal kan als het om dyslexie gaat. Op de basisschool waar Suus naartoe ging was dat wel anders. Daar gingen ze zich er pas in verdiepen nadat we haar zelf hebben laten testen. En ook ClaroRead hebben we toen zelf aangeschaft. We gaven Suus dan een laptop mee naar school, zodat ze daar op kon werken. We hebben daarin toen wel echt zelf het wiel moeten uitvinden. Wel met hulp van een orthopedagoog gelukkig.”

En hoe kom je dan bij Dedicon terecht?

“Toevallig kennen we Rianne (teamleider frontoffice bij Dedicon) goed en die fluistert ons nog wel eens wat in. Zij attendeerde ons ook op de voorleesapp LEX bijvoorbeeld. En wij attenderen anderen er weer op. Juist omdat we zo tevreden zijn. We hebben een winkel, dus álles vliegt hier over de toonbank, ook Dedicon.”

“En ik ben in het verleden ook al eens bij Dedicon geweest,” vult Suus aan. “Om naar stemmen te luisteren. Welke ik het prettigst vond om naar te luisteren. Grappig, want die zal ik in de toekomst dus nog wel voorbij horen komen op de app, of bij mijn examens.”

En? Wat had je voorkeur?

“Een vrouwenstem, de mannen hier brommen een beetje.”

 

Tekst door: Anja van Erp
Beeld door: Ruud Gras

31 mei 2017Tags: dyslexiesoftware, lex, gesproken boeken